Kay Kay Menon

INFORMACJE WSTĘPNE
Kay Kay Menon często bywa mylony z Krishną Kumarem Menonem (który

w skrócie podpisuje się KK Menon) - piosenkarzem, który wykonał wiele słynnych utworów filmowych. Kay Kay Menon - aktor (poza tym, że obaj pracowali przy filmie "Life in a... Metro") nie ma z nim nic wspólnego. Jedyny jego występ "wokalny" ogranicza się do wyrecytowania zdania "Chod na, kisisi ko kuch nahin." w utworze "Kyaa Din Kyaa Raat" ze ścieżki dźwiękowej do filmu "Paanch".

"Kay Kay" oznacza w języku chińskim "Zwycięstwo" (odpowiednik hinduskiego "Vijay"). Nie jest to jednak prawdziwe imię pana Menona.

Miałem inne imię, które trzymane jest w ścisłej tajemnicy i zmieniłem je na bardziej uniwersalne, żeby nie było zaściankowych reakcji na to jak się nazywam.

Fragment zapisu chatu internetowego.

W równie wielkiej tajemnicy Menon utrzymuje całe swoje prywatne życie. Do niewielu więc informacji udaje się dotrzeć. Wszystkie braki w biografii są spowodowane właśnie tym faktem. Jeżeli jakakolwiek nowinka na temat jego życia ujrzy światło dzienne, niezwłocznie zostanie tutaj dodana.

Shahrukh nie mógł się powstrzymać i ujawnił swój wiek. Ja mogę. Starzenie się jest nieuchronne, więc każdy fikcyjny wiek mi odpowiada. Myślę, że to co się liczy, to dorastanie. Mogę powiedzieć tylko tyle, że jestem dorosły.

Dzieciństwo Kay Kay spędził w Ambarnath i Pune, w stanie Maharashtra. Już wtedy wykazywał zainteresowanie aktorstwem udzielając się w szkolnych przedstawieniach. Tak wspomina tamten czas:

Urodziłem się w Kerali, ale dorastałem w różnych częściach Maharashtry. Mój ojciec miał pracę wymagającą podróżowania, więc w dzieciństwie często zmieniałem miejsce zamieszkania. Zmieniałem też szkoły. Czasami byłem w Pune, innego razu w Chandrapur, w centrum Maharashtry. Ciężko było się dostosować do coraz to nowych miejsc.
Jestem jedynakiem i byłem bardzo nieśmiały. Mój ojciec bardzo mnie kochał i nigdy mnie nie karcił, ale zawsze byłem bliżej z matką. Zawsze bawiłem się sam, przechodząc przez zwykłą, dziecięcą depresję.
Wszystko robiłem sobie sam. Zrobiłem samochód, potem drogę na łóżku i udawałem dźwięki silnika. To było wszystko, czego było mi potrzeba do szczęścia. Lubiłem każdy sport, jak siatkówka, krykiet, piłka nożna. Grałem w nie z grupą przyjaciół. Ale od kiedy zaczęły się przeprowadzki, nigdy nie zaangażowałem się w silną przyjaźń z nikim. Nie miałem na dłużej żadnych szkolnych kolegów.
Mam nie do końca miłe wspomnienia z czasów szkoły. Byłem przeciętnym uczniem. Mój angielski był dobry, ale hindi szedł mi okropnie. W Pune, byłem w męskiej szkole przyklasztornej, ale kiedy przeprowadziłem się do Chandrapur, umieszczono mnie w szkole koedukacyjnej. To był dla mnie kulturowy szok, bo nie byłem przyzwyczajony do widywania dziewczyn w klasie.
W Chandrapur mój hindi się polepszył. Od początku mojego szkolnego życia, zawsze byłem pierwszy, myśląc o tym, że naprawdę nie wiem jak to się stało. Nigdy mocno się nie starałem. Tradycją było, że dyrektor przychodził do każdej klasy i rozdawał świadectwa pięciu najlepszym uczniom. Zawsze byłem na tej liście.
Pewnego razu dyrektor przyszedł rozdawać świadectwa ale mojego nazwiska nie było na liście. Byłem mocno zaskoczony. Zająłem dziesiąte miejsce. Potem już nigdy nie byłem najlepszy.

Pamiętam mojego kumpla ze szkoły w Chandrapur, który był bardzo dobry z hindi, ale słaby z angielskiego. Raz, podczas sprawdzianu, ściągał ode mnie słowo w słowo i oczywiście zostaliśmy przyłapani. Nasze kartki były dokładnie takie same, a nas poproszono za drzwi i dano nam w twarz!

Wypowiedź Kay Kay'a w oryginale można przeczytać tutaj.

W połowie lat 90, mając doświadczenia z czasów studiów Kay Kay postanowił spróbować sił w teatrze. Jak sam powiedział, profesjonalnie zajmuje się aktorstwem od 1995 roku. Zagrał między innymi w uznanym przez krytyków i widzów spektaklu Feroza Khana, "Mahatma vs Gandhi", u boku Naseeruddina Shaha. Spektakl był wystawiany nie tylko w Indiach, ale też w USA, Wielkiej Brytanii i Belgii.

Menon jest tak niesamowicie wszechstronny, że w większości scen was oczaruje.

Fragment recenzji spektaklu z rediff.com.

Menon pracował też z Rajatem Kapoorem przy sztuce "A 369 B.C.Bust of Socrates", w której zagrał ducha Sokratesa.

Równocześnie Kay Kay grywał małe rólki w telewizji. Jego występy na małym ekranie z czasem zaczynały przybierać większych rozmiarów. W 2000 roku zagrał naukowca-psychopatę w "Last Train To Mahakali" Anuraga Kashyapa. Za tę rolę przyznano mu nagrodę krytyków Videocon Screen Awards. Sporą popularność przyniósł mu serial "Pradhan Mantri" Ketana Mehty, w którym wcielił się w rolę premiera Indii. W sumie zagrał w 13 produkcjach telewizyjnych.

W tym czasie Menon założył też własną firmę produkujacą filmy, którą po Żona Menona

jakimś czasie zamknął, uznając ją za fałszywą ambicję. Potem już całkowicie skupił się na aktorstwie.

Podczas pracy w teatrze i telewizji Kay Kay poznał swoją przyszłą żonę. Nivedita Bhattacharya (bo tak brzmi jej imię i nazwisko), tak jak jej mąż, jest aktorką. Skupia się jednak głównie na występach scenicznych i telewizyjnych. Na dużym ekranie pojawiła się jeden raz - zagrała szwagierkę Preity Zinty w "Kya Kehna" (2000). Nivedita i Kay Kay pobrali się w 2002 roku. Póki co państwo Menon nie doczekali się potomstwa. Razem zagrali we wspominanym filmie telewizyjnym "Last Train To Mahakali".

Na deskach teatru, wypatrzył Kay Kay'a Hansal Mehta, który zaproponował mu udział w thrillerze "Chall". Znowu za entuzjastycznymi recenzjami nie kryły się przychody z kin. Podobnie, klapami finansowymi okazały się "Deewaar" i "Silsiilay". Co więcej, z powodu kontrowersyjnej tematyki, wielu filmów, w których Menon zagrał, cenzura nie chciała dopuścić do dystrybucji. W 2003 roku Kay Kay zagrał w "Paanch" i "Hazaaron Khwaishein Aisi". Ten pierwszy do dziś nie doczekał się premiery, drugi wszedł do kin dwa lata po powstaniu. To samo stało się z powstałym w 2004 roku "Black Friday", który wszedł na ekrany dopiero po trzech latach.

W 2005 roku nastąpił przełom w karierze Menona: na "Hazaaron Khwaishein Aisi" posypał się deszcz nagród (z Filmfare za najlepszy scenariusz na czele) i zachwyty krytyków. Box Office podbił "Sarkar" Rama Gopala Varmy, w którym Kay Kay zagrał u boku Amitabha i Abhisheka Bachchana. Rola w tym filmie przyniosła Menonowi jak do tej pory najwięcej laurów i przysporzyła największej sławy. Jeszcze w tym samym roku Kay Kay pojawił się w "Main, Meri Patni Aur Woh", "Dansh" oraz "Ek Khiladi Ek Haseena". Dwie pierwsze, niszowe produkcje, spotkały się z w miarę dobrym przyjęciem ze strony krytyków, jednak na ekranach nie poradziły sobie dobrze.. Trzeci, pomimo gwiazdorskiej obsady (m.in. Feroz i Fardeen Khan), nie doznał aprobaty ani w prasie, ani w kinach.

2006 rok przyniósł film "Corporate", który podzielił zarówno publiczność, jak i krytykę. Wszyscy byli jednak zgodni co do jednego - Kay Kay jak zwykle zagrał znakomicie. Rok później do kin wszedł wreszcie "Black

Friday" Anuraga Kayshapa opowiadający o zamachach bombowych w Bombaju z 1993 roku - film wychwalany przez krytykę, ale, ze względu na swoją formę i tematykę nie mający szans na zgromadzenie większej publiczności. Rok 2007 to w sumie pięć premier produkcji z Kay Kayem: poza "Black Friday" na dużych ekranach zobaczyć było można bardzo dobrze radzący sobie w kinach i chwalony przez krytykę "Life in a... Metro" Anuraga Basu, "Honeymoon Travels Pvt. Ltd." Reemy Kagti - film o tyle ważny, że Kay Kay zagrał w nim swoją pierwszą rolę komediową, "Go" Manisha Shrivastava (uznany za jeden z najgorszych filmów roku) oraz "Strangers" Ananda Rai (remake "Nieznajomych w Pociągu" Hitchcocka). 10 sierpnia Menon otrzymał nagrodę na festiwalu Osian's Cinefan za swój występ w filmie "Shoonya". Czy film doczeka się szerokiej dystrybucji? Nie wiadomo.

27 czerwca premierę miał "Via Darjeeling". Film nieprzystaje do bollywoodzkich standardów, więc trudno mówić o jego sukcesie komercyjnym.

Po tym jak trzy filmy Anuraga Kashyapa ("Black Friday", "No Smoking" i "Return of Hanuman") trafiły do kin w ciągu jednego roku, pojawiły się nadzieje, na wydanie owianego legendą "Paanch". Tymczasem Kashyap postanowił skończyć rozpoczęty przed kilkoma laty "Gulaal" - futurystyczny dramat polityczny. Oczywiście z Kay Kay'em w roli głównej. Film również ma pojawić się w kinach jeszcze w tym roku.